முதலாழ்வார்கள் வரலாறு 

    பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார் ஆகிய மூன்று முதலாழ்வார்களின் தனித்தனி வரலாறுகளும் அவர்களின் பிரத்யேக ஆன்மீகச் சிறப்புகளும் கீழே விரிவாகத் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. 

பொய்கையாழ்வார் 

    பொய்கையாழ்வார், பன்னிரு ஆழ்வார்களில் முதலாழ்வார்கள் மூவருள் ஒருவர். இவர் காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள திருவெக்கா என்னும் இடத்திலுள்ள பொற்றாமரைப் பொய்கையில் ஐப்பசி மாதம் திருவோண நட்சத்திரத்தில் அவதரித்தவர். பொய்கையில் தோன்றியதால் பொய்கையாழ்வார் எனப் பெயர் பெற்றார்.

    இவர் பாடிய நூறு பாடல்கள் முதல் திருவந்தாதி எனப்படுகின்றன. இவர் முதன்முதலில் திருமாலின் பத்து அவதாரங்களையும் பாடியவர். வைணவ மரபின்படி, இவர் திருமாலின் ஐந்து ஆயுதங்களில் ஒன்றான பாஞ்சஜன்யம் என்னும் சங்கின் அம்சமாக கருதப்படுகிறார்.

    பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார் ஆகிய மூவரும் ஒரே காலத்தில் வாழ்ந்தவர்கள். இவர்கள் மூவரும் ஞானம், பக்தி, வைராக்கியம் ஆகியவற்றுடன் துறவற வாழ்க்கை மேற்கொண்டு, எப்போதும் திருமாலை நினைத்து வாழ்ந்தனர்.

    ஒருமுறை இம்மூவரும் திருக்கோவிலூரில் உள்ள மிருகண்டு முனிவரின் ஆசிரமத்தில் சந்தித்தனர். அங்கு நெருக்கமான இடத்தில் மூவரும் நிற்கும்போது, திருமால் சங்கு, சக்கரத்துடன் அவர்களுக்குக் காட்சி அளித்ததாக வைணவ மரபு கூறுகிறது. அந்த இறையனுபவத்தால் மகிழ்ந்த மூவரும் முறையே முதல், இரண்டாம், மூன்றாம் திருவந்தாதிகளை பாடினர். அவற்றில் முதல் திருவந்தாதி பொய்கையாழ்வாரால் பாடப்பட்டது.

அவரது முதல் பாசுரம்:

வையம் தகளியா வார்கடலே நெய்யாக
வெய்ய கதிரோன் விளக்காக – செய்ய
சுடராழி யானடிக்கே சூட்டினேன் சொன்மாலை
இடராழி நீங்குகவே!

இப்பாசுரத்தில் உலகத்தைத் தகளியாகவும், கடலை நெய்யாகவும், சூரியனை விளக்காகவும் உருவகித்து, திருமாலின் திருவடிகளுக்கு சொன்மாலையைச் சூட்டுவதாகப் பொய்கையாழ்வார் பாடுகிறார். இதன் மூலம் துன்பங்கள் நீங்க வேண்டும் என்றும், இறைவனை இதுவரை வணங்காத குறை நீங்க வேண்டும் என்றும் வேண்டுகிறார்.

    பொய்கையாழ்வார், திருமாலின் மீது மாறாத பக்தி கொண்டவர். திருமாலின் திருத்தொண்டே இம்மைக்கும் மறுமைக்கும் பயன் தரும் என்பதை உணர்ந்து, தம்மை முழுமையாக இறைத் தொண்டிற்கு அர்ப்பணித்தார். எப்போதும் திருமாலை நினைத்து, அவரைப் பாடிப் போற்றினார்.

    ஹரியும் சிவனும் ஒன்றே என்ற கருத்தையும் வலியுறுத்திய இவர், திருமாலை வழிபடுபவர்கள் சிவனை வெறுக்கக் கூடாது என்றும், சிவனை வழிபடுபவர்கள் திருமாலைப் பழிக்கக் கூடாது என்றும் மக்களுக்கு உணர்த்தினார்.

இறைவனை அடைந்து ஒன்றுபடுவதே ஆன்மாவின் இயல்பு என்றும், இறைவனைப் பிரிந்திருப்பதே துன்பங்களுக்குக் காரணம் என்றும் இவர் உணர்த்துகிறார்.

பொய்கையாழ்வாரின் சிறப்புகள்

• பிறந்த இடம்: காஞ்சிபுரம், திருவெக்கா பொற்றாமரைப் பொய்கை
• நட்சத்திரம்: ஐப்பசி திருவோணம்
• கிழமை: செவ்வாய்
• நூல்: முதல் திருவந்தாதி
• பாடல்கள்: 100
• சிறப்பு: திருமாலின் பாஞ்சஜன்ய சங்கின் அம்சம்
• மங்களாசாசனம் செய்த திவ்ய தேசங்கள்: 6
• போற்றப்படும் பெயர்: கவிஞர் தலைவன்

பொய்கையாழ்வார் மங்களாசாசனம் செய்த திவ்ய தேசங்கள்

1. காஞ்சிபுரம் – அஷ்டபுஜம் (ஆதி கேசவப் பெருமாள்) – பொய்கையாழ்வார், திருமங்கை ஆழ்வார்
2. திருக்கோவிலூர் – திரிவிக்கிரமர் – பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், திருமங்கை ஆழ்வார்
3. திருவெக்கா – சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள் – பொய்கையாழ்வார், திருமங்கை ஆழ்வார், பேயாழ்வார், திருமழிசை ஆழ்வார்
4. திருவேங்கடம் – வெங்கடாசலபதி – பல ஆழ்வார்கள்
5. திருப்பாற்கடல் – பல ஆழ்வார்கள்
6. ஸ்ரீரங்கம் – ரங்கநாதர் – பல ஆழ்வார்கள்

இவ்வாறு, நூறு பாடல்களைக் கொண்ட முதல் திருவந்தாதியைப் பாடி, திருமாலின் பக்தியையும் இறைநினைவையும் மக்களுக்கு உணர்த்தியவர் பொய்கையாழ்வார்.

பூதத்தாழ்வார் 

    பூதத்தாழ்வார், பன்னிரு ஆழ்வார்களில் முதலாழ்வார்கள் மூவருள் இரண்டாவது ஆழ்வார். இவர் மகாபலிபுரம் எனப்படும் திருக்கடல்மல்லையில் அவதரித்தவர். அக்காலத்தில் இவ்வூர் கடல்மல்லை என்றும், மாமல்லன் என்ற பல்லவ மன்னனால் உருவாக்கப்பட்டதால் மாமல்லபுரம் என்றும் அழைக்கப்பட்டது.

 மகாபலிபுரத்தில் திருமால் பள்ளிகொண்ட திருக்கோலத்தில் அருள்பாலிப்பதால், இத்தலம் திருக்கடல்மல்லைத் தலசயனம் எனப்படுகிறது.

    பூதத்தாழ்வார் ஐப்பசி மாதம் வளர்பிறை நவமி திதியில், புதன்கிழமை, அவிட்ட நட்சத்திரத்தில், திருமாலின் ஐம்படைகளுள் ஒன்றான கௌமோதகி என்னும் கதாயுதத்தின் அம்சமாக, குருக்கத்தி மலரில் அவதரித்ததாக வைணவ மரபு கூறுகிறது.

பூதத்தாழ்வாரின் பக்தி

    பூதத்தாழ்வாரின் மனம் எப்போதும் திருமாலின் திருவடிகளையே நாடியது. உலக வாழ்க்கையில் அவருக்கு விருப்பம் இல்லை. தமது மனத்தையே கோயிலாகக் கொண்டு, அதில் திருமாலை எழுந்தருளச் செய்து, ஞானம் என்னும் நீரால் திருமஞ்சனம் செய்து, அன்பு என்னும் மலரைச் சூட்டி வழிபட்டார்.

  திருமாலின் திருவடிகளுக்குத் தூய தமிழ்ச் சொற்களால் ஆன பாமாலையைச் சூட்டிய பெருமை தமக்குக் கிடைத்ததை எண்ணி மகிழ்ந்தார். திருமாலை வணங்கும் வாய்ப்பு கிடைத்ததால், மண்ணுலக ஆட்சியையும் தேவலோக ஆட்சியையும் கூட விரும்பவில்லை என்று கூறுகிறார்.

அவருடைய பக்தியையும் ஞானத்தையும் கண்ட மக்கள், இவர் சாதாரண மனிதர் அல்லர்; தெய்வத் தன்மை கொண்டவர் என்று போற்றி வணங்கினர்.

பூதத்தாழ்வார் பாடிய நூறு பாடல்கள் இரண்டாம் திருவந்தாதி   எனப்படுகின்றன.

அதில்,

யானே தவம் செய்தேன் ஏழ்பிறப்பும் எப்பொழுதும்
யானே தவம் உடையேன் எம்பெருமான் – யானே
இருந்தமிழ் நன்மாலை இணையடிக்கே சொன்னேன்
பெருந்தமிழன் நல்லேன் பெரிது.

என்று பாடுகிறார்.

இப்பாடலில், திருமாலின் திருவடிகளுக்கு இனிய தமிழால் பாமாலை பாடும் பேறு பெற்றதால், தாம் பெரும் தவம் செய்தவராகவும், நல்லவராகவும் கருதுவதாகக் கூறுகிறார்.

பொய்கையாழ்வார் “வையம் தகளியா” என்று தொடங்கி பாடியதைப் போல, பூதத்தாழ்வார் “அன்பே தகளியா” என்று தொடங்கி நூறு பாடல்களைப் பாடினார். அன்பைத் தகளியாகவும், பக்தியை எண்ணெயாகவும் கொண்டு, ஞானச்சுடரை ஏற்றிப் பெருமாளைப் பாடுவதாக அவர் உணர்த்துகிறார்.

பூதத்தாழ்வார் மங்களாசாசனம் செய்த திவ்ய தேசங்கள்

பூதத்தாழ்வார் பல திவ்ய தேசங்களுக்குச் சென்று திருமாலின் புகழைப் பாடியுள்ளார். அவற்றுள் குறிப்பிடத்தக்கவை:

1. திருவரங்கம்
2. தஞ்சை
3. திருக்குடந்தை
4. திருமாலிருஞ்சோலை
5. திருக்கோட்டியூர்
6. திருத்தங்கல்
7. திருக்கோவிலூர்
8. திருக்கச்சி
9. திருப்பாடகம்
10. திருநீர்மலை
11. திருக்கடல்மல்லை
12. திருவேங்கடம்
13. திருப்பாற்கடல்

மேலும், பல ஆழ்வார்களுடன் இணைந்து மொத்தம் 14 திவ்ய தேசங்களில் மங்களாசாசனம் செய்ததாக இக்குறிப்பில் கூறப்பட்டுள்ளது.

முக்கியமான திவ்ய தேசங்கள்

• திருநீர்மலை – நீர்வண்ணப் பெருமாள்
• திருவிடந்தை – லட்சுமி வராகப் பெருமாள்
• திருக்கடல்மல்லை – ஸ்தலசயனப் பெருமாள்
• அத்திகிரி – வரதராஜப் பெருமாள்
• திருத்தங்கல் – நின்ற நாராயணப் பெருமாள்
• திருக்கோவிலூர் – திரிவிக்கிரமப் பெருமாள்
• வெண்ணாற்றங்கரை – தஞ்சைமாமணி கோயில்கள்
• திருப்பாடகம் – பாண்டவ தூதப் பெருமாள்
• திருக்கோஷ்டியூர் – சௌமிய நாராயணப் பெருமாள்
• திருமாலிருஞ்சோலை – கள்ளழகர்
• கும்பகோணம் – சாரங்கபாணிப் பெருமாள்
• திருவேங்கடம் – வெங்கடாசலபதி
• திருப்பாற்கடல்
• ஸ்ரீரங்கம் – ரங்கநாதப் பெருமாள்

பேயாழ்வார் 

    பேயாழ்வார், பன்னிரு ஆழ்வார்களில் முதலாழ்வார்கள் மூவருள் மூன்றாவது ஆழ்வார். இவர் மயிலாப்பூரில் அவதரித்தவர். திருமாலின் ஐம்படைகளுள் ஒன்றான நாந்தகம் என்னும் வாளின் அம்சமாக, செவ்வல்லி மலரில் அவதரித்ததாக வைணவ மரபு கூறுகிறது.
பேயாழ்வாரின் பிறப்பு
    மயிலாப்பூர் தொண்டை நாட்டில் சிறப்புமிக்க பழமையான நகரமாகும். இங்கு ஆதிகேசவப் பெருமாள் திருக்கோயில் உள்ளது. அக்கோயிலின் திருக்கிணற்றில் உள்ள செவ்வல்லி மலரில், ஐப்பசி மாதம் வளர்பிறை தசமி திதியில், வியாழக்கிழமை, சதய நட்சத்திரத்தில் பேயாழ்வார் அவதரித்தார்.

நட்சத்திரம்: சதயம்
திதி: ஐப்பசி வளர்பிறை தசமி
கிழமை: வியாழன்
நூல்: மூன்றாம் திருவந்தாதி
பாடல்கள்: 100
சிறப்பு: செவ்வல்லி மலரில் அவதரித்தவர்; திருமாலின் நாந்தகம் என்னும் வாளின் அம்சம்.

பேயாழ்வாரின் பக்தி

அட்ட புயகரத்தான் அஞ்ஞான்று – குட்டத்துக்
கோள்முதலை துஞ்சக் குறித்தெழுந்த சக்கரத்தான்
தாள்முதலே நங்கட்குச் சார்வு
பேயாழ்வார் பாடிய தலங்கள்

1. திருவரங்கம்
2. திருக்குடந்தை
3. திருவிண்ணகர்
4. திருமாலிருஞ்சோலை
5. திருக்கோட்டியூர்
6. அட்டபுயகரம்
7. திருவேளுக்கை
8. திருப்பாடகம்
9. திருவெக்கா
10. திருவல்லிக்கேணி
11. திருக்கடிகை
12. திருவேங்கடம்
13. திருப்பாற்கடல்
14. பரமபதம்

    பேயாழ்வார் இளமையிலேயே கல்வியில் சிறந்து விளங்கினார். பல நூல்களின் பொருள்களையும் எளிதில் புரிந்துகொண்டார். அவரது மனம் காந்தத்தில் ஊசி பொருந்துவது போல, திருமாலின் திருவடித் தாமரைகளில் நிலைத்தது.

    அவர் எப்போதும் இனிய தமிழ்ப் பாடல்களால் திருமாலின் புகழைப் பாடி மகிழ்ந்தார். அவருடைய ஞானத்தையும் பக்தியையும் கண்ட மக்கள், இவர் சாதாரண மனிதர் அல்லர்; மெய்ஞ்ஞானச் செல்வர் என்று போற்றினர்.

பேயாழ்வார் பாடிய நூறு பாடல்கள் மூன்றாம் திருவந்தாதி எனப்படுகின்றன.

அதில்,

தொட்ட படைஎட்டும் தோலாத வென்றியான்

என்று பாடுகிறார்.

இதன் கருத்து: திருமாலின் திருவடிகளே நமக்கு நிலையான பற்றுக்கோடு என்பதாகும்.

    பேயாழ்வார் பல திவ்ய தேசங்களுக்குச் சென்று திருமாலைப் பாடிப் போற்றினார். அவற்றுள்:

ஆகியவை குறிப்பிடத்தக்கவை.

    பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார் ஆகிய மூவரும் சமகாலத்தவர்கள். இவர்கள் உலக வாழ்க்கையில் அதிக ஈடுபாடு இல்லாமல், ஒருவரை ஒருவர் அறியாமலேயே ஊர் ஊராகச் சென்று திருமாலை வழிபட்டு வந்தனர்.

ஒருமுறை மூவரும் தனித்தனியாக திருக்கோவிலூருக்குச் சென்றனர்.

    முதலில் பொய்கையாழ்வார் ஒரு வைணவரின் வீட்டில் உள்ள சிறிய இடத்தில் தங்கினார். பின்னர் அங்கு வந்த பூதத்தாழ்வாரை அழைத்து, “ஒருவர் படுக்கலாம்; இருவர் இருக்கலாம்” என்று கூறினார்.

    சிறிது நேரத்தில் பேயாழ்வாரும் அங்கு வந்தார். அவரையும் அழைத்து, “ஒருவர் படுக்கலாம்; இருவர் இருக்கலாம்; மூவர் நிற்கலாம்” என்று கூறினர்.

    அவ்வாறு மூவரும் நெருக்கமான இடத்தில் நின்றுகொண்டிருந்தபோது, திருமாலும் அவர்களுடன் ஒருவராக வந்து நின்றார். வெளியே பெருமழையும் பெய்தது. இடம் மிகவும் நெருக்கமாகியது.

    அப்போது ஆழ்வார்கள் ஞானத்தால் திருமால் தங்களிடையே இருப்பதை உணர்ந்தனர். இறைவனின் திருவுருவத்தை அகக்கண்ணால் கண்டு, அந்த இறையனுபவத்தை இனிய தமிழில் அந்தாதிப் பாடல்களாக பாடினர்.

முதலில் பொய்கையாழ்வார்,

வையம் தகளியா வார்கடலே நெய்யாக

என்று தொடங்கி நூறு பாடல்களைப் பாடினார். இதனால் அது முதல் திருவந்தாதி எனப்பட்டது.

அடுத்து பூதத்தாழ்வார்,

அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக

என்று தொடங்கி நூறு பாடல்களைப் பாடினார். இது இரண்டாம் திருவந்தாதி எனப்பட்டது.

மூன்றாவதாக பேயாழ்வார், தாம் கண்ட திருமாலின் திருக்கோலத்தைப் பாடினார். அவர்,

திருக்கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன் திகழும்

என்று தொடங்கினார்.

திருமாலின் திருமகள், பொன்மேனி, சூரியனைப் போன்ற ஒளி, சக்கரம், சங்கு ஆகியவற்றைக் கண்டதாக இப்பாடலில் கூறுகிறார்.

அந்தாதியின் இறுதிப் பாடலில்,

சார்வு நமக்கென்றும் சக்கரத்தான் தண்துழாய்த்

என்று திருமாலே நமக்கு என்றும் பற்றுக்கோடு என்பதைப் பாடுகிறார்.

    இவ்வாறு பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார் ஆகிய முதலாழ்வார்கள் மூவரும் திருக்கோவிலூரில் சந்தித்து, திருமாலின் திருக்காட்சியைப் பெற்று, முறையே முதல், இரண்டாம், மூன்றாம் திருவந்தாதிகளைப் பாடினர். இவர்களின் பாடல்கள் திருமாலின் மீதான ஆழ்ந்த பக்தி, ஞானம் மற்றும் இறையனுபவத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன.